59 ára

Gunnar varð 59 ára á föstudaginn.  Í tilefni af því bauð hann litlum hópi vina með í leikhús, auðvitað hjá Leikfélagi Mosfellsveitar að sjá sýningu sem þau kalla Allt önnur Ella.  Sýningin er sett upp á sviðinu í bæjarleikhúsinu og búið að breyta því í næturklúbb, ca. 1930.  Nóg er að fþjónustustelpum sem ganga um beina í svörtum pilsum og hvítum skyrtum, áður en sýningunni lauk voru þær allar búnar að koma símanúmerinu sínu í vasana hjá Gunnari og kyssa hann í bak og fyrir. Snemma í sýningunni komu þær allar strollandi með bollaköku með einu kerti og sungu fyrir hann afmælissönginn. Á milli stuttra likinn atriða voru sungin lög Ellu Fitzgerald, tvær stúlkur skiptust mest á en svo komu þrír karlar líka og sungu, hver fyrir sig með ólíku lagi og einn mera að segja lag sem á ekkert skylt við Ellu Fitzgerald, skifa þetta ekki nú til að skemma ekki fyrir þeim sem eiga eftir að sjá sýninguna.
Að öðrum ólöstuðum fannst okkur Anna Dúna Halldórsdóttir standa framúr, bæði söngur og túlkun, vonandi eigum við eftir að heyra í henni oft aftur. Söngvararnir í sýningunni eru úr Tónlistardeild Listakóla Mosfellsbæjar og smá gúggl sýni með að Anna Dúna hefur sungið með sönghópnum við Tjörninga og virðist vera í námi við Tónlistarskóla FÍH.

Anna Dúna, mynd frá Facebook síðu leikfélagsins.

Gunnar mætti með hatt, greinilega tilbúinn að taka þátt í sýningunni og við skemmtum okkur konunglega.

Síðan skunduðum við á Forréttabarinn eða forréttindabarinn eins og "auto correct" breytti því í í skilboðum milli okkar Gunnars. Enda eru það tóm forréttindi að fá að eyða kvöldi með góðum vinum við frábæra sýningu og góðan mat.  Maturinn var mjög góður og þjónustan frábær. Við höfðum pantað fyrirfram þar sem vitað var að við kæmum stuttu áður en eldhúsið myndi loka.  Kokkarnir létu ekki það slá sig út af laginnu og heldur ekki stelpan sem þjónaði okkur, hún var farin að þekkja okkur með nafni og ruglaðist ekki einu sinni þó við skiptum tvisvar um sæti milli rétta og fórum tvö sæti til vinstri, það varð til þessa að hópurinn blandaðist betur og allir gátu talað við fleirri.  Bestu þakkir Forréttabar. Verst að ég gleymdi alveg að taka myndir þar. Gæinn fékk góðar gjafir auk allra símanúmerana, bonsai tré, máltíðina, ipad og ferðabók um Colorado.

Dubrovnik með Fríðum og Jöxlum september 2017

Eftir um það bil 14 ára bið og söfnun fórum við loks saman aftur í ferðalag 4.-12. september 2017. Fríðurnar eru saumaklúbburinn minn, frá því við vorum 12 ára eða svo. Þrjár systur og vinkonur okkar allar jafnöldrur mínar. síðast aferð var til Krítar sumarið 2003, þar áður höfðum við farið 1992 eða 3 til Balimore þar sem við versluðum yfir okkur og til Bacelona 1999 eða kannski 2000.

Jæja en um 2008 vorum við tilbúnar aftur að fara í ferð en þá gerðist eitthvað í fjármálum íslendinga og ferðinni frestað. Svo reyndar erum við orðnar eldri og efnaðri og ferðumst sumar töluvert og vinnum mikið svo erfitt var að samræma ferðaplön en það tókst.

Við flugum gegnum Frankfurt, leigðum okkur villu í Dubrovnik Villa Bruna og áttum átta frábæra daga saman í borginni.  Króatía er með mikið fjallendi og borgin er öll í hæð, þannig að við gengum niður í bæ, margar margar tröppur.  Sumir svo upp aftur en aðrir með Über, sem er snilld!

Gengið niður í bæ.

Veðrið var gott framan af sól og blíða en svo fengum við storm og rigningu svo um munaði. Siglingum var frestað og fólk hélt sig í húsi. Þetta er reyndar mjög sjaldgæft og við bara svona óheppin.

Saman fórum við í skipulagða Food Walk þar sem við kynntumst mat og vín frá Króatíu. Við mælum með svoleiðis, þar eru slegnar amk tvær flugur í einu höggi, maður kynnist staðnum, fær góðan mat, og ábendingar um hvað hæst sé að gera og hvar sé gott að borða.

Heima í Villa Bruna var gott að vera og njóta samvista með vinum sínum.  Magga og Ína voru duglegar að versla og tóku á móti okkur með veitingum þar sem þær komu á undan beint frá Róm.  Hópurinn var svo með sameiginlegan morgunmat.

Helga og Íris í afslöppun.

Gerður systir gerði dauðaleit að almennilegum slátrara því við fundum lítið kjöt í búðunum og reddaði hamborgaveislu og nautasteikum.  Villan er með sex svefnehrbergjum og þrem baðherbergjum og góða aðstöðu úti til veisluhalda, sólbaða og sundlaug.

Gunnar og Nonni grilla borgara.

Fólk svo mikið stjórnaði sínum dögum.  Sumir fóru með kláf uppá hæðina fyrir ofan borgina og nutu útsýnis. Flestir gengu eftir eftir borgarveggjunum það kostar eitthvað smáræði, 150 kunur minnir mig, tekur 1-2 tíma eftir því hvað þú ferð hratt yfir og er algjörlega þess virði.

Við Gunnar fórum í siglingu um þrjár eyjar og áttum frábæran dag, með mat og strönd.  á þeirri fyrstu  Koločep, er næstum ekki neitt en ef þú vilt einhverntíman fara í luxusfrí á örlítilli eyju, þar sem bara er ekið um á golfbílum þá er þetta staðurinn. Þar röltum við bara um og Gunnar dýfði tánum í sjóinn. Næsta stopp var á Šipan, þar var farið í land í  Suđurađ þorpinu og rölt aðeins upp hæðina þar sem við fengum frábæran hádegismat, súpu, val um kjöt, kjúkling eða fisk og svo kökur og kaffi. Auk harmonkiuspils og ég hef aldrei heyrt eins hræðilega tónlist fá eins mikil gleðiviðbrögð!  Á síðustu eyjunni fór ég í sjóinn og Gunnar  smá en fór svo í gönguferð þar sem hann rakst á sýningarbás/hús Your black horizon eftir Ólaf Elíasson sem á víst heimili á eyjunni Lopud núna.  Lítill heimur.

Á heimleiðinni gaf vel á og samferðafólkið naut þess að æpa smá.  Þegar við komum til baka kom í ljós að ekkrt hafði orðið af siglingu hinna út í eyjuna Lokrum vegna þess að of mikið var í sjóinn og kláfurinn lokaður vegna roks.

Ég og Gunnar fórum á strönd, vegna þess hver þarna er fjallent eru strendurnar litlar og grýttar svo nauðsynlegt er að vera með vaðskó.  Strendurnar í eyjunum voru reyndar með sandi, kannski innfluttum svo vel mætti gera sér dagsferð þangað með báta Über.

Þetta var góð ferð, Dubrovnik er heillandi og sérlega gamli bærinn með þröngum götum, veitingahúsum á hverju strái sem mörg hver eru mjög góð en frekar dýr.  Meðal annar létum við plata okkur til að kaupa heila gin þegar sex glös hefðu dugað, og með tonicinu fór reikningurinn í 16 þúsund ISK!  Stundum fórum við öll saman í leiðangra og stundum út og suður.

Hægt var að fara í verslunarmistöð og ein nýtti sér það en annars er þetta ekki staður til að versla.

Takk fyrir samveruna kæru vinir.



Myndir úr ferðinni.  Kort ferðarinnar

Páskar 2017

Páskarnir voru fínir.  Tókum lífinu mest með ró og slatta af góðum mat enda Gunnar nýkominn heim eða svotil.  Mesta fjörið var á laugardeginum þegar María, Siggi, Skapti, Hans Þór og Einar komu í mat þar sem mæðurnar voru erlendis.  Við elduðum hamborgarahrygg, Hans Þór vildi læra að elda og tók þátt í sósugerðinni, við vorum of drjúg á rauðrófusafanum svo hún varð frekar bleik en góð samt.

Jón og Pétur leituðu að páskaeggjunum sínum og tóku góðan tíma í það.

Miklu meiri myndir hér.

Rababara kryddmauk

Rabbabarinn þetta árið var tekinn upp seint og var að byrja að verða trénaður og leiðinlegur. Svo líka var til nóg sulta frá fyrra ári svo þetta árið var framleitt kryddmauk.

Uppskeran var ekki heldur mikil og hentaði því vel í svona tilraunir.

Það þarf mikið að skera og saxa fyrir svona föndur, og það var gott veður 9. ágúst svo ég gat setið úti í sólinni við það .

 Ég fann tvær uppskriftir sem ég studdist við og hrærði saman. Eiginlega samt mest þessa af mbl.is,  Ef ég man rétt voru þetta tæp 3 kg. rabbabari svo þetta var um 3x uppskrift.

Rabarbara chut­ney

2 tsk cumm­in­fræ - setti líka cumminmalað

2 tsk cori­and­erfræ

8 heil­ar car­da­momm­ur

1 kanel­stöng sjóða með í ca 1 klst  setti bara kanil malaðan

1 epli skorið í bita

2 rauðlaukar saxaðir - viðbót úr hinni uppskriftinni

4-5 rif hvítlaukur - viðbót úr hinni uppskriftinni

30 döðlur skorn­ar í bita

1 bolli rús­ín­ur

1 bolli app­el­sínusafi

2 rauð chilli

1 tsk rauðar chilli­f­lög­ur þurrkaðar (smekks­atriði)

700 gr rabarbari sneidd­ur

6 msk engi­fer gróft saxaður

3 dl hun­ang

4 myntu­lauf sett útí í rest­ina  sleppti þessu

1 bolli pek­an­hnet­ur góft saxaðar  sleppti þessu, hugsaði frekar að mylja hnetur út á einhverntíman þegar ég ber þetta fram

svart­ur pip­ar

salt

Ristið krydd­in í potti í ca 1 mín hrærið stöðgt í passið vel að þau brenni ekk­i­Setjið allt annað hrá­efni útí nema myntu og pek­an­hnet­ur og látið sjóða við væg­an hita í 1 til 2 tíma.Bætið útí myntu og pek­an­hnet­um í lok­in saltið og piprið eft­ir smekk. HÉR er hægt að lesa fleiri pistla. 

Svo bætti ég við ediki í lok suðunnar, en það er edik í  þessari uppskrift frá heilstutorg.  Ég átti rauvínsedik á síðasta snúnin og skellti um 1 bolla.

Ég set svona heitt í krukkur sem ég sýð, svo allt á að vera gerla, sveppalaust og fínt.

Allar myndirnar hér.

Matur í Alaska

Ég elska hvernig þjónustufólkið talar hér í Alaska, ef maður pantar mat þá eru viðbrögðin oft "Alrigth! - Good idea" eins og maður hafi gert eitthvað stórkostlegt að takast að velja milli 20 rétta!  Nóg um það, bara að bera það fram með skemmtilegum Alaskahreim.

Hér að ofan er nammi sem við prófuðum, alltag gaman að prófa nýtt. Reyndar erum við ekki búin að prófa mikið nýtt í mat hér í Alaska. 

Oftast erum við búin að borða hjá Dóru og Bjartmari,  thai fisk, linsubaunasúpu, grillað svínakjöt. Morgunmaturinn er gott brauð og frábær fersk ber, jarðaber og blaber.  Það virðist gott úrval af nýju og ferskum ávöxtum og grænmeti í búðunum. 

Við erum líka búin að fara nokkrum sinnum út að borða þegar við höfum verið á flakkinu og fengið góðan og týpískan amerískan mat en ekkert sem hefur slegið í gegn. Jú reyndar kökurnar í Nordströms voru fyrsta klassa, mæli með því. 

París - rólegheit í hitanum 3

Laugardagur 20. september, þriðji dagurinn í þessari ferð.
Nú var  ákváðið að sjá minnsta kosti Louvre að utan þó við nenntum ekki að fara inn í það.

Tókum týpískar túristamyndir og sátum góða stund í sólbaði í Tuileries görðunum, algjör snilld þar að hafa lausa stóla út um allan garð svo fólk getur komið sér fyrir að vild, við sátum við gosbrunn og horfðum á gullfiskana svamla.

Eftir notalegan hádegisverð á enn einu götuhorninu gengum við að Les Halles sem er neðanjarðar verslunarmiðstöð, undarlegt fyrirbæri, tómir ranghalar en fínt HM þar sem keypt var slatti aðallega á barnabörn ;)

um kvöldið var svo sameiginlegur kvöldverður mér tókst að klúðra skipulagningunni og fór af stað í lestinni án heimilisfangsins og endaði að við þurftum að stoppa á öðru veitingahúsi til að komast í wifi og finna heimilisfangið. það gekk upp og kvöldið var fínt á Chez Paul skammt frá Bastillunni. Þar fengum við frábæra foi gras, glæsilega nautasteik og profiteroles.
Svo leigari heim, þá sér maður meira en í lestinni, enda var ég kannski að byrja að fá nóg af þeim í bili.

Norðurferð- Sigríðarstaðir

Föstudaginn 18. júlí fórum við norður á Sigríðarstaði með Bergþóru og Gabríel. 

Við sóttum Bergþóru á Akureyri og fórum svo Lágeheiðina, bíllinn var ein drulluhrúga enda allt blautt, en lika skaflar sem gnæfðu yfir veginn svo það var tilvalið að stoppa og fara í snjókast. 

Á Sigríðarstöðum er alltaf jafn gott að vera. Við spiluðum, RISK og Monoply gengum og höfðum það gott í stilltu þokuveðri og smá úða á köflum.  Í göngutúrunum hittum við hesta, tíndum ber, fældum upp jaðrakan og endur, fuglarnir eru alltaf jafn áberandi í dalnum, enda heyrist ekkert annað. Svo koma rollurnar daglega að klóra sér á gamalli rakstrarvél sem brýðir hlaðið á Sigríðarstöðum, Gabríel til mikillar gleði. Bergþóru tókst að koma okkur í 1,2,3,4,5 dimma limma limm, feluleik í blautu grasi og Þrír hlutir snertir fyrir mér, sem er einhver útgáfa af Fallin spýta.  Svo lituðum við Gabríel næstum heila lítabók af Angry Birds.

Á laugardaginn fórum við á Hofsós að veiða á bryggjunni og prófa nýju sundlaugina þar. Við vorum ekki með miklar veiðigræjur en það kom ekki í veg fyrir að Gunnar halaði inn 5 þorskum sem ég flakaði á staðnum og voru svo snæddir næstu daga. Gunnar kann greinilega handtökin við þetta og var ekki bara að berja vatnið eins og við hin vorum full sátt við. Gabríel skildi ekkert í ömmu sinni sem ætlaði að skera fiskana, þangað til hann áttaði sig á að það átti að borða þá. 

Sundlaugin er fín en í þetta skiptið full af ættarmóti, pottuirnn ekkert mjög stór og frekar heitur og laugin og heit til að vera það í rólegheitum.   

Bíllinn hafði verið með einhver leiðindi daginn áður og skalf og urraði svo Gunnar fór á Krókinn meðan við syntum og kom til baka með þær fréttir að hjólalega væri farin, búið væri að panta nýja og við mættum koma með bílinn í 2ja tíma viðgerð á þriðjudagsmorgni.

Við héldum því kyrru fyrir á Sigríðarstöðum, laumuðumst einu sinni í sund á Sólgörðum, sú er eins og risastór heitur pottur og mikið afslappandi að dóla í, svo lét sú gula aðeins sjá sig svo það var velheppnuð heimsókn nema mér tókst að gleymna bæði sundgleraugum og sólgleraugum ;(

Myndir hér.

Pó og Pilgrim Hótel

Mánudagur 9. júní Pavia til Cremona
Við kvöddum gestgjafan okkar í Pavia og keyrðum til Cremona, þar fengum við okkur göngutúr niður við Po í rosalegum hita.  Það átti stóran þátt í hvert við fórum þessa fyrri viku að Gunnar man alltaf eftir því að hafa lesið og lært um það 12 ára í landafræðinni um landbúnaðinn á Pó slettunni, svo við vorum í svoleiðis Pílagrímaför, kíkja á Pó og landbúnaðinn.

Hér eru allar myndirnar

Annað sem Gunnar hefur áhuga á í útlöndum er að skoða kirkjugarða og þarna komst hann í feitt, keyrðum fram á nokkra svona grafreiti. Ég er aðeins búin að skoða um dauða, jarðarfarir og grafreiti í Ítalíu og sá á einum stað að ekki er algengt að brenna fólk, kaþólska kirkjan er víst á móti því. Svo þá skil ég ekki þessa litlu ramma. Þessi segir í bloggi frá öllu ferlinu svolítið með gestsauga því hún er frá USA þar segirhún "buried the cheap way – in a vault. These vaults are very common in cemeteries in some parts of Italy, where space is at a premium and being buried in the ground therefore very expensive. " okkur fannst þetta nú ekki líta neitt fátæklega út en líklega útskýra jarðargæðin þessa siði þarna, fermetrunum er betur varið í maíisrækt en undir kirkjugarða. Allavega við sáum þónokkuð af svona grafhýsum.

Svo fundum við gistinguna okkar Pilgrim Hotel við Strada di Provincale, tók smá stund að átta sig á að það er auðvitað bara þjóðvegur ;) Allavega hótelið er í smá þorpi Cicognolo, sem er bara nokkrar götur 961 íbúi og ég get ekki betur séð að þar sé bara einn veitingastaður, allavega á google kortum . Það var ótrúleg upplifun, hótel fullt af marmara og kristalljósakrónum, skjannahvítum handklæðum, en..... engum gestum nema okkur ! Alveg satt, við sáum enga aðra gesti meðan við vorum þarna en 4 starfsmenn. Risastórt bílastæði og bara okkar bíll þar og þrír aðrir líklega frá starfsmönnum.

Við dressuðum okkur upp til að fara í kvöldmat og báðum dömuna í móttökunni til að benda á eitthvað, hún sagði einn veitingastað vera opinn og teiknaði fyrir okkur uppdrátt og fór með okkur út til að vísa okkur til vegar.

 Við fórum á Osteria de l'Umbrelèer. (fær flottar umsagnir á Tripadvisor) og hvílík upplifun, alvöru borðbúnaður, tauservéttur og dúkar og eigandin sjálfur í salnum.

Við fengum frábært antipasti, Tortelli di zucca al burro e salvia,Það var uppáhaldið okkar, pasta sem við þekkjum sem ravioli fyllt með graskeri, kryddað með sinnepssultu og borið með bræddu smjöri með salvíu og parmasean osti.
Hér er uppskrift sem ég ætla að prófa við tækifæri  Við fengum líka í secundo asna, hægeldaðan í brúnni sósu mjög góðri og svo bauð hann okkur dásemlega osta og dessertvín og kökur, torrone.... einskonar þykkur marengs með pistasíuhnetum, ég fann nokkrar uppskriftir hér (sjá neðar) og mun prófa við tækifæri, kannski líka láta fljóta með að hann Diego varð bara hálfmóðgaður þegar ég bar þetta saman við Turkish delights og sagði þetta sko ekki vera líkt!
http://italianfood.about.com/od/tastysweettreats/r/blr1119.htm
http://candy.about.com/od/nougatmarzipancandy/r/honeynougat.htm
http://www.delallo.com/recipes/torrone-italian-nougat-candy
.

Verona á einum degi

Föstudagur 13. Júní
Við tókum strætó í bæinn, röltum svo af stað. keyptum okkur Veronakort sem gefur aðgang að flestu markverðu og í strætó, Skoðuðum hús Júlíu.

Fengum okkur svo morgunmat á torgi, ég pantaði eitthvað sem ég hélt að ætti að ver eitthvað fínerí, ristað brauð, sulta, smjör.... já það var það en hver einasti hlutur pakkaður í plast! Röltum svo í kirkju Santi Anastasíu þar sem ég sat lengi og hlustaði á fallegan orgelleik.

 Síðan var það, áin og brúin, Roman theater, Arena, dómkirkjuna að utan og svo lunch undir vínviði með litla fugla hoppandi í kringum okkur.  Gunnar er alveg ódrepandi í að skoða og skoðaði líka kastala fullan af listaverkjum meðan ég fann mér skuggsælt horn til að leggja mig áðuir en við tókum strætó til baka. Í Verona Arena var uppsett svið fyrir óperusýningu, rosa flott og ábyggilega geðveikt að koma þarna á sýningu. Ég skoðaði töluvert vefsíður að leita að sýningum, tónleikum eða óperu en það hentaði aldrei tímasetningin og í Verona arena byrjaði tímabilið 22. jún og við fórum heim 21. jún og vorum þá hvort sem er í Tuscany en ekki Verona.

Ég eldaði fyrir okkur eggjaköku svipað og við lærðum hjá dönsku stelpunum, úr 10 eggjum með púrrulauk, papriku og sveppum borið fram með fersku salati. Í desert hafði ég keypt kirsuber og jógúrt og Mariagrazia bætti við litlum gulum ávöxtum úr sínum garði og heimagerðum Limoncella með kryddjurtum úr garðinum.

Eftir matinn fóru þau með okkur í bíltúr uppfyrir borgina til að sjá borgina í myrkri að Ponte Pietra. Það var alveg dásamlegt, svalt og fullt af fólki að njóta útsýnisins og svala loftsins. Við fengum góðan rúnt út úr þessu líka þar sem það var lokuð leiðin sem þau fara venjulega og við þurftum að fara góðan hring. Líklega var lokað út af harmonikutónleikum í Roman Theater.

Meiri myndir hér.

Heimadagur og grillpartý

Sunnudagur 15. júni
Morgunmatur, sundsprettir, skýjað, búðarferð, grilluð steik. Skrifuð dagbók. Við ákváðum að hafa  það þannig að við myndum skiptast á að elda og Gerður og Bjartur voru fyrst til að bjóða sig fram og það var mikill meirihluti fyrir því að grilla steikur. Það varð hvílík veisla með entrecote og fille, borið fram með nýjum aspas, svakalegu salati, frönskum kartöflum, chimchurri sósu og hvítlaukssósu. Við spiluðum svo eina umferð af Fíasko og það er svolítið erfitt þegar fjórir þáttakendur búa ekki á Íslandi og þekkja ekki alla dægurmálakaraktera, sjónvarpsþætti og bíómyndir sem koma fram í spilinu. Svo var auðvitað dansað og sungið, Abba, Bowie, Bubbi og allt hitt.

Tuscany day með frjálsri aðferð

Föstudagur 20. júní Tuscany day með frjálsri aðferð.
Ótrúlegt en satt en ég svaf til 10:30, höfðum ætlað að vakna tiltölulega snemma og fara á ströndina. Við drifum okkur af stað með Möggu og fundum fína strönd og sóluðum okkur í bak og fyrir. Hulda og Gerður skruppu á rúntinn og komu til baka kvartandi undan því að einu veitingar sem boðið er uppá í strandbæjum séu samlokur með skinku og osti. Gunnar hafði fengið sér fisk og var ósáttur en við Magga lifðum á snakki og bjór. Iðunn og Stebbi löbbuðu niður í bæ og settust á torgið að glápa á Ítala, löbbuðu kringum bæinn og til baka aftur og áttu svo góða stund ein í villunni.
Röðin var komin að mér og Iðunni að elda og ég fór í búðina og keypti hamborgara og dessert, tiramisú og sítrónutertu, ég er eigin lega komin með dellu fyrir sítrónu ísum og tertum, nammi namm,,,,
Það gekk nú ekki vel að grilla hamborgarana, lítill hiti náðist í þessi skrýtnu kol en þeir runnu samt vel niður í mannskapinn.
Nú er rólegheit yfir fólki, sumir að pakka og aðrir að varpa öndinni.

Sláturgerð 2013

Mig fór að langa í heimagert slátur núna í haust og viðraði það við systur mínar hvort við ættum ekki að skella okkur í að gera smá.  Það hlaut litlar undirtektir en Silla vinkona bauð sig fram. Það eru nú líka nokkuð fleirri ástæður til að taka slátur. Þetta er afskaplega ódýr matur og vinnubrögð sem vert er að falli ekki í gleymskunar dá. Þegar ég fór að reyna að rifja upp held ég að ég hafi bara einu sinni tekið slátur frá því við Gunnar kynntumst 2002 og við Silla þurftum stundum að grafa djúpt hvernig best væri nú að gera hlutina. Skemmtilegt líka svona bauk að mæður manns verða tíðræddar, held ég hafi sagt "mamma gerði svona og mamma gerði hins veginn" nokkur tugum skipta.

Allavega til minnis fyrir okkur þá er skýrslan svona:
Við keyptum svið og sáum að það er ekkert vit í því nema meiningin sé að búa til sviðasultu, munar svo til engu að kaupa soðna kjamma í Nóatúni.

Við keyptum 11 lifrar,  og 8 vambir sem dugðu ekki í þær. Keypti líka 1 blóð en það bíður í frystinum. Gæti endað í ruslinu....
Heildarkostnaður við lifrapylsuna var 5642 kr og úr urðu 50 keppir svo hver er á 113 kr. plús auðvitað vinna og fyrirhöfn.

Vinnan var töluverð við vorum allan daginn að, fengum vambirnar óhreinar og þurftum að byrja á að verka þær. Það er örugglega heillaráð eins og mamma gerði að þrífa og sníða vambir einn daginn og laga og fylla keppi þann næsta.

Myndirnar tala mikið sínu máli.  Við sniðum hverja vömb í 5 keppi og notuðum 4 kg af mör þar sem áttu að vera 5,3 og það kemur bara vel út.

Lifrarnar þarf að skera í bita sem komast í hakkavélina og skera úr stærstu sinar og æðar, taka himnurnar af nýrunum og meiri hlutann af þessu hvíta innanúr. Svo er bara að blanda öllu saman og hræra vel, mátuleg þykkt er þegar sleifin rétt stendur í blöndunni.

Svo þarf að passa að setja ekki of mikið í hvern kepp en þar vorum við Silla reynar ekki alltaf sammála, sauma svo fyrir, pikka vel með nálinni og þerra áður en keppnum er skellt í poka og frysti eða bara beint í pottinn eins og við gerðum.

Uppskrift að lifrapylsu:
450 g lifur, hökkuð
2 nýru hökkuð
200 gr haframjöl
300 gr rúgmjöl
3 dl mjólk
1/2 msk salt
400 gr mör (má vera minna en passa ekki of lítið.)
Það var ekki í mömmu uppskrift en hljómaði vel svo við bættum við hálfum nautatening í hverja uppskrift, leystum þá bara upp í smá vatni og bættum út í en minnkuðum saltið aðeins á móti.

Slátur 2013

 Ég á örugglega eftir að gera þetta aftur, líkaði afskaplega vel hjá mömmu hans Gunnars, var svo með pabba, Pétur og Krumma í mat um daginn þar sem hver var öðrum hamingjusamari og rumdu og stundu af ánægju.

Rifsber- sulta og saft

Ég týndi af rifsberjarunnunum um síðustu helgi og sauð sultu.

Þetta urðu allt 5 kg sem komu af þessum 3 runnum og dugðu ekki til dollurnar sem ég hélt ég þyrfti !

Leitaði vel og lengi að uppskrift af rifsberja chilli sultu en gekk ekki.

skáldaði bara og þetta varð niðurstaðan:

2,5 kg rifsber með laufum og stilkum skoluð og svo soðin í 2 dl vatn í 20 mínútur og berin kramin vel

öllu skutlað í sigti og saftin mæld, úr þessum 2,5 kg kom 1200 gr saft,

sett í pott og bætt við 12 smátt söxuðum rauðum chilli belgjum ég sauð þetta eins og vitleysingur í 10 mínútur og allt freyddi sem varð svona ljót ljós skán í þessari annars ágætu sultu, myndi næst sjóða minna og oftar, eða allavega fleyta froðuna strax af.

Þessi tilraun mín gaf 7 krukkur, smakkast mjög vel en hljóp lítið sem ekkert. Ég gerði án fræja en eftir að lesa þessa uppskrift getur verið að ég seti fræ næst eða noti þessa sem er með engiferi og appelsínum líka hún er héðan.

úr hinum 2.5 kílóunum sauð ég venjulegt hlaup og studdist við þessa uppskrift, það hljóp flott og var sæmilega tært, nennti ekki að sía í gegnum grisju það er svo mikið sull. Urðu 9 krukkur.

Þetta er ekki holt með öllum þessum sykri en vonandi í lagi svona spari ;)


Ég nota sjaldnast rotvarnarefni eins og betamon og sé heldur ekki tilgagninn með að vera að troða einhverjum smjörpappír í krukkurnar, málið er að halda sultunni myglu og gerla lausri og mér hefur tekist það með því að velja krukkur sem lokast vel.  Þegar sultan er tilbúin og ennþá sjóðandi heit, set ég krukkurnar í stóran pott með sjóðandi vatni og læt þær hitna vel.  Set svo sultuna heita í krukkurnar, sýð lokin aðeins styttra því í þeim er oft einhver gúmmírönd sem ég held að þoli ekki suðuna og loka öllu meðan það er heitt, þá er það gró og gerlalaust heita loftið skreppur saman og dregur lokið vel fast á og allt geymist í áraraðir.

Svo tók ég allt hratið frá báðum uppskriftum aftur í pott, svona 1,5 lítra vatn og kannski 2 dl sykur og hleypti aðeins upp á því og sigtaði. Þannig fæst þessi fína saft sem bæði má drekka, setja á ís, nota í sósur og ábyggilega eitthvað fleira.

Spurningin  næst er hvort ekki sé hægt að búa til líkjör eða vín, veit samt ekki hvenær næst verður því runnarnir eru svo skrambi ljótir að ég held við neyðumst til að farga þeim og koma til nýjum.

Gunnar tók sig svo líka til og sauð úr 350 gr af jarðarberjum, í þau fóru minnir mig 160 gr sykur, látið bíða í 10 tíma í sykrinum svo soðið frekar stutt. Ein flott krukka þar.

Svona var niðurstaðan :)