Annáll 2021

 Þegar maður hugsar til baka til þessa árs er eiginlega hinn blessaði corona vírus faraldur það fyrsta sem maður man eftir. En líklega á ársins mest að verða minnst sem ársins sem pabbi kvaddi, tvö frábær brúðkaup og upphaf lágkolvetnalífstílsins.

En ef ég reyni að fara skipulega í gegnum þetta þá 

Janúar 

- þá fór ég í Rjóðrið með Möggu, Ínu og Gerði.

Febrúar

- fór með strákunum og Dagbjörtu í keilu

- Kardimommubærinn með fimm barnabörn og Viktor og Guðmundur í gistingu

- í indverskan mat og spil til Möggu og Ínu

Mars- skrifaði hellingu um hann hér því við fórum vestur, mokuðum í gróðurkassa, keyptum húsgögn á pallinn og fleira skemmtilegt

Apríl

- Páskarnir voru skemmtilegir, við fengum krakkana til okkar í tveim hollum vegna sóttvarna, svo það var keyrður tvisvar mikill ratleikur um allt hús og voru mínir strákar nokkuð einbeittir í því að leysa þrautir, en hinum fannst þetta helst til langt en fundu eggin samt.

- Hótel Hella með Möggu og Ínu

Svo kom Guðmundur og gisti og ég fór í stutta vinnuferð á Hrafnagil.

Eldgosið er auðvitað líka eftirminnilegt, við vorum með matargesti, Huldu frænku Gunnars og kærasta hennar hann Birgi sem er flugmaður og hann fór fljótlega að fá skilaboð svo við kveiktum um leið á sjónvarpinu og sáum fréttirnar. Í næstu ferðum suðreftir var gaman að sjá þetta náttúrufyrirbæri og ósjaldan rúntuðum við niður að golfvelli til að horfa yfir.

Apríl bar líka með sér sorg en Sigurlaug Ragnarsdóttir vinkona okkar og eiginkona Harðar lést 23. apríl eftir langvarandi baráttu við krabbamein. Við höfum flakkað með þeim um allan heim og landið vítt og breitt og hennar verður sárt saknað. Hér erum við 2015 í einhverjum bíltúrnum.

Maí

Þá dó ískápurinn í bílskúrnum og Gunnar hélt það nú að við gætum verið án þess, en breytti fljótt um tón þegar honum var bent á það að við þyrftum almennilegan frysti til að geyma aflan af Heiðari, svo við festum kaup á frystikistu.

Við buðum Guðmundi og Einari Inga á sinfóníutónleika að hlusta á tónlistina úr Kardimommubænum.

Matarboð hjá Gerði og Jóni sem endaði í miklu partíi, man ekki að það hafi verið neitt tilefni en gaman var það.

Við Ásta Júlía fórum á golfnámskeið í Þorlákshöfn og fengum eiginlega bara einkakennslu. Það varð reyndar ekki mikið um golf meira þar sem önnur verkefni tóku við.

Rétt fyrir uppstigningadag fengum við að vita að pabbi væri með krabbamein og þann dag kom hann til mín í mat, ég vissi ekki þá að það yrði í síðasta skiptið. Hann og Þórunn höfðu líka komið til mín í svið í lok apríl og síðan hef ég boðið henni stundum til mín.

Júní

Þetta sumarið fórum við í fjórar gönguferðir með Oddfellow, um Straumsvík, um Elliðaárdagl, um Búrfellsgjá sem er rétt uppaf Heiðmörk og svo í lok sumars um Hólavallakirkjugarð.

Í byrjun júní fórum við til Vestmannaeyja, það var sjómannadagur og mikið um að vera. Gunnar linnti heldur ekki látunum fyrr en ég hafði samband við Helgu og Arnór og við áttum með þeim skemmtilegt kvöld.  Hér er mynd af mér við mynd af Gyðu Arnórsdóttur, ömmusystur minni mömmu Arnórs, en hún lést í 26. janúar en var fædd 25. maí 1922.

Við keyrðum um og reyndum að skoða eitthvað í rigningu og þoku en Gunnar þarf greinilega að elta mig í næstu vinnuferð þangað til að sjá náttúruna almennilega.

Gleðin í júní var að fara í giftingu vina okkar. Ásta Júlía og Ágúst Magni giftu sig 19. júní í kirkju og veislan var á Miðhrauni.  Gestirnir voru eins og kálfar að vori að sleppa út og það var mikil gleði. Nýju hjónin voru alsæl og rauð í bak og fyrir. Ég söng fyrir þau í athöfninni Grow old along with me eftir John Lennon.  Sjá meiri myndir hér

Þessir stubbar áttu með okkur góða dag, fórum í sund, á Kentucky og horfðum á Hrafnhildi leika leikrit í Hellisgerði.

Júli

Um júlí má lesa í bloggfærslum, fyrst um ferðina austur á djúpavog og um útför pabba og síðast um samveru með systkinum mínum í kringum hana og tyrfingu á garðinum.

Áfram héldu systurnar gleði og sorg að tala saman, því viku eftir útför pabba giftu Magga og Ína sig við Nauthólsvík. Yndisleg athöfn undir berum himni og heljar partý á veitingastaðnum. Ég klikkaði eitthvað á myndatökunum svo ég hef stolið myndum frá öðrum af þeim  og líka af okkur Gunnari að flytja Brendu Lee lagið If I didn´t care.

Geggjaður dagur í alla staði.

Gleðin yfir lífinu hélt áfram því Viktoría Amaka sem varð 1 árs 2. júlí var skírð 24. júlí úti á palli hjá okkur af Séra Arnóri, þeim sama og jarðaði Pabba. Góður dagur með grillborgurum og sprækri dömu sem skildi ekkert hvað þessi maður var að sulla á hana vatni og sofnaði svo þreytt hjá ömmu sinni.

Við enduðum svo júlí með því að bera á pallinn og grilla með Kristínu og Ingvari.

Ágúst

Var eitthvað rólegur, enda Covid og leiðindi. Við fórum í Rjóðrið með Möggu, Gerði og co og höfðum það dásamlegt að venju.  Gunnar fór þrjá daga norðu í veiði með Tuma, Ingvari og fleiri gæjum.

September

Í byrjun september vorum við aftur í öndverðarnesinu en að þessu sinni með Iðunni og Stebba, spiluðum golf á rennblautum vellinum við Úlfljótsvatn og sungum karaóke fram á rauða nótt. Þá vissum við ekki að það yrði síðasta heimsóknin í Bjarmaland því þau hjónakornin seldu bústaðin í árslok, en fyrr á árinu höfðu þau flutt úr Hafnarfirðinum í Lund í Kópavogi og hyggjast nú á meiri ferðalög á erlenda grund.

Haustið

Þrátt fyrir covid tókst okkur samt að gera helling á haustinu:

- fara á Fjörukránna þegar Viktor átti afmæli

-heimsækja Hörpu með Svövu Tönju og hlusta á níundu sinfóníu Bethovens og á óperuna að sjá La Traviata.

- kosningavaka með Möggu og Ínu

- 9. okt Stuðmenn og Kopar með systrum mínum.

- afmælishátíð HÍ og ég stalst aðeins á pöbbarölt.

- geggjað Halloween búningaafmæli hjá Guðmundi Pálma

- annað geggjað matarboð hjá Gerði og við gistum á hótel Keflavík

Óvissusaumó hjá Möggu með sjósundi og ég fór líka í sjóinn með hóp frá HÍ svo settum við Magga það okkur að fara alltaf á fimmtudögum og náðum nokkrum góðum ferðum áður en annir urðu of miklar.

Í allri þessari upptalningu er nokkur matarboð með góðum vinum ótalin, en við hittum amk. Kristján og Rhonu, Daða og Dísu, Ástu Júlíu og Ágúst, Kolbrúnu, Berglindi og þeirra karla. Líklega gleymi ég einhverju en vonandi er það skráð í myndum en voru allt góðar stundir með mat, vín, spjall og stundum spil.

Barnabörnin

Gunnar fór með öll eldri börnin í menningar- og skemmtireisu á árinu: Með Hrafnhildi í Listasafn Íslands í janúar, með Baltasar í axarkast og nokkrum sinnum í sund. Við fórum með Gabríel á Selfoss, í Draugasafnið og að skoða strandaðan hval við Þorlákshöfn.  Litlu stubbarnir heimsóttu okkur öll oft og má sjá þau í myndasafni ársins í pottinum, tölvuleikjum, göngutúrum, rólóum og við eldhúsborðið. 

Hér má lesa og hlusta hvernig kórastarfið var árið 2021

Af krökkunum er meira og minna gott að frétta. Ingvar og Kristín hafa fest kaup á húsi og flytja með allan skarann sinn til Grindavíkur í ársbyrjun. 

Lilja er farin að vinna á tannréttingastofu, krílin í leikskóla og eru hress og kát og Daníel vinnur og vinnur hjá Aðföngum. 

Bergþóra Sól kynntist honum Birki sínum og við sáum lítið til hennar um miðbik ársins en hann bjó þá í Njarðvík. Hún kláraði B.S. gráðuna sína í hagfræði og útskrifaðist í haust og hélt fína veislu. Hún byrjaði aftur að vinna hjá Skeljungi í vor og er þar enn. Eftir að hún skilaði ritgerð fóru þau til Spánar og fluttu svo saman á Hlíðarenda svo nú erum við tvö í kotinu.

Pétur er hjá Héðni og spilar tölvuleiki í gríð og erg og stundum Dungeons and dragons. Jón og Dagbjört eru í Innri Njarðvík, hún í sinni umönnunarvinnu og hann puðar í háskólabrú Keilis og er langt kominn með hana.

Við erum heppin með þennan skara allan, þau koma og aðstoða okkur við viðhaldið og garðinn og að öðrum ólöstuðum á Ingvar extra þakkir skyldar fyrir öll sín handtök og að gefast ekki upp á verkefnum sem við værum löngu búin að leggja árar í bát eins og að festa upp viftuljós í svefnherberginu.

Annars leit árið mest svona út, ég í bláaherberginu að kenna, vinna og funda. Í vinnunni hjá Gunnari standa yfir breytingar og þau hafa töluvert mætt uppá Stórhöfða. Okkur heilsast báðum vel. Í ársbyrjun ákváðum við að fara á kolvetnasnautt fæði og höfum losað okkur við tugi kílóa. Gunnar fær bara góðar skoðanir hjá hjartalækninum. Ég fékk lyf við háþrýsting og losaði mig við sykur í blóði.

Ég ætla líka að setja það hér til minnis að þetta er árið sem ég ætlaði að losna við gleraugun. Ég fór í ótal mælingar og til tárahjúkrunarfræðings vegna slæmrar tárafilmu. Ég hitaði og nuddaði augun í mánuð til að vinna bug á því en þegar upp var staðið var ég  hvorki kandidat í leiser né augnsteinaskipti. Jú þeir gátu gert það en með 80% líkum á að ég þyrfti áfram lesgleraugum neð lélega tárafilmu og síbreytilega sjónskekkju.  Svo spurði Berglind mig hvort ég gæti ekki fengið linsur, og jú það var hægt og nú er ég búin að vera með slíkar í mánuð, annað augað með lesstyrk og hitt með frá mér styrk og gengur bara vel. Rendurnar inná augnlokunum eru fitukirtlar sem gera tárafilmuna.

 Nú þegar ég er búin að skrifa þetta allt er ég búin að skipta um skoðun, þetta var frábært ár með mörgum gleðilegum viðburðum með þeim erfiðu.  Við Gunnar þökkum alla þessa gæfu og horfum bjartsýn til komandi árs.

Hér eru svo úrval af myndum ársins.

Kórastarfið 2021

 Kórastarfið 2021

Samkórinn hittist nokkrum sinnum og tók upp tvö lög í stað jólatónleika.

 

Kór Víðstaðakirkju æfði meirihluta haustsins, við héldum bleika messu í október og messuðum nokkrum sinnum en covid varð til þess að tekin var upp aðventustund og helgistund en ekkert messuhald.  Nafna syngur með mér í kórnum en mætti lítið í desember og er því ekki með á upptökunum.

59 ára

Gunnar varð 59 ára á föstudaginn.  Í tilefni af því bauð hann litlum hópi vina með í leikhús, auðvitað hjá Leikfélagi Mosfellsveitar að sjá sýningu sem þau kalla Allt önnur Ella.  Sýningin er sett upp á sviðinu í bæjarleikhúsinu og búið að breyta því í næturklúbb, ca. 1930.  Nóg er að fþjónustustelpum sem ganga um beina í svörtum pilsum og hvítum skyrtum, áður en sýningunni lauk voru þær allar búnar að koma símanúmerinu sínu í vasana hjá Gunnari og kyssa hann í bak og fyrir. Snemma í sýningunni komu þær allar strollandi með bollaköku með einu kerti og sungu fyrir hann afmælissönginn. Á milli stuttra likinn atriða voru sungin lög Ellu Fitzgerald, tvær stúlkur skiptust mest á en svo komu þrír karlar líka og sungu, hver fyrir sig með ólíku lagi og einn mera að segja lag sem á ekkert skylt við Ellu Fitzgerald, skifa þetta ekki nú til að skemma ekki fyrir þeim sem eiga eftir að sjá sýninguna.
Að öðrum ólöstuðum fannst okkur Anna Dúna Halldórsdóttir standa framúr, bæði söngur og túlkun, vonandi eigum við eftir að heyra í henni oft aftur. Söngvararnir í sýningunni eru úr Tónlistardeild Listakóla Mosfellsbæjar og smá gúggl sýni með að Anna Dúna hefur sungið með sönghópnum við Tjörninga og virðist vera í námi við Tónlistarskóla FÍH.

Anna Dúna, mynd frá Facebook síðu leikfélagsins.

Gunnar mætti með hatt, greinilega tilbúinn að taka þátt í sýningunni og við skemmtum okkur konunglega.

Síðan skunduðum við á Forréttabarinn eða forréttindabarinn eins og "auto correct" breytti því í í skilboðum milli okkar Gunnars. Enda eru það tóm forréttindi að fá að eyða kvöldi með góðum vinum við frábæra sýningu og góðan mat.  Maturinn var mjög góður og þjónustan frábær. Við höfðum pantað fyrirfram þar sem vitað var að við kæmum stuttu áður en eldhúsið myndi loka.  Kokkarnir létu ekki það slá sig út af laginnu og heldur ekki stelpan sem þjónaði okkur, hún var farin að þekkja okkur með nafni og ruglaðist ekki einu sinni þó við skiptum tvisvar um sæti milli rétta og fórum tvö sæti til vinstri, það varð til þessa að hópurinn blandaðist betur og allir gátu talað við fleirri.  Bestu þakkir Forréttabar. Verst að ég gleymdi alveg að taka myndir þar. Gæinn fékk góðar gjafir auk allra símanúmerana, bonsai tré, máltíðina, ipad og ferðabók um Colorado.

Fimmtugsárið 2016

Árið 2016 var óneitanlega viðburðaríkt og á margan hátt skemmtilegt.  Þess verður samt aðallega minnst fyrir tvennt, sem mikils ferðaárs og árið sem Viktor Darri fæddist.
Barnabörnin eru semsagt orðin þrjú,  Gabríel Veigar 8 ára sem fer í leiðangra með afa og veiðir Pókémona með ömmu, Guðmundur Pálmi 2 ára sem rannsakar heiminn og syngur og svo sá nýjasti, Viktor Darri Ragnarsson, sonur Kristínar Hrannar sem fæddist 29. september og er svo rólegur og flottur.
xx

Á árinu tókst mér  að fara x sinnum til útlanda þetta ár og halda uppá fimmtugsafmælið mitt með fjölbreyttum hætti.
Ég byrjaði árið með því að skella mér í flug, hafði sníkt mér áramótapartý hjá Gerði svo það var stutt að fara. Ferðinni var heitið í heimsókn hjá Huldu systir í Grimsby á leið á ASE ráðstefnu í Birmingham.  Í Grimsby hitti ég Theodor Isac, alveg nýfæddan, fyrsta barnabarn Les og Huldu, sonur Jessicu og Matt þess pólska svo Theodor hefur mjög alþjóðlegar tengingar í lífinu :) Það er alltaf jafn gott að heimsækja Huldu og dekrað vvið mann á allan hátt og skundað í búðir, aðallega í skókaup.
ASE er ráðstefna samtaka náttúrufræðikennara í Englandi og ég fór þangað með hópi íslenskra kennara. Birmingham er fín svona þegar maður er kominn inní miðborgina, eða svona eins og enskar borgir geta verið á dimmum hráslagalegum janúardögum.  Myndir hér

Í febrúar varð ég svo fimmtug en ákvað að hafa ekki mikið fyrir því þar sem því yrði ærilega fagnað með ferðalögum. Bergþóra hafið flutt til okkar um áramótin og hún varð 18 ára, til að fagna því drifum við okkur í Bláfjöll með smá krókaleið og festa bílinn, en það hafðist og var ótrúlega skemmtilegt. 

Í febrúar tók ég líka á móti samstarfsfólki í norrænu verkefni DILE um spjaldtölvur á leikskólum, við funduðum, heimsóttum leikskóla og svo bauð ég öllum heim í fisk frá Fylgifiskum, mæli með því. Í tengslum við það verkefni fórum við svo á fund í Svíþjóð þar sem þessi mynd er tekin af íslenska hópnum. 

Einnig einkenndist vorönnin mikið af Biophilia menntaverkefninu, þar sem ég hef kynnst mikið af skemmtilegu fólki og tekið þátt í mjög áhugaverðu verkefni.

xx

Við nafna fórum á öll undankvöld Eurovision í febrúar og svo varð hún stúdent í maí, svo dugleg þessi stelpa. . 

Í mars var svo stóra ferðalagið. Gunnar hafði lengi dreymt um að fara til Kúbu og þegar við höfðum heyrt í tveimur sófagestum lýsa upplifun sinni og enda á því að segja ef þið ætlið að fara skuluð þið fara núna þá var teningunum kastað og við fórum í mikla ferð sem lýst er hér fyrr á blogginu. Það var ekki seinna vænna því í árslok lést svo Fidel Castro svo búast má við að breytingar verði enn örari á næstu árum.

Vorönnin í vinnunni var skemmtileg. Ég var með umsjón með skyldunámskeiði nám og kennsla yngri barna í grunnskólum og inngangsnámskeiði um náttúrugreinar í grunnskólum. 

Sumarið var meira en lítið viðburðarríkt. Það byrjaði eiginlega með ferðinni til Svíþjóð, en þá kom ég við í Danmörku á kránni og átti notalega dag aðallega með Anitu, á meðan foreldrarnir unnu og unnu.  Við skruppum líka á ströndina og að versla til Aabenraa. Bara fínt og gott stutt stopp.

Bjartur græjar fyrir okkur smörrebröd.

Nýja veröndin hjá Bjarti og Röggu.

Áður en ég fór hafði Anna frænka Gunnars, Bob hennar maður við níunda mann komið á klakann og heimsótt okkur í mat og fínirí. Þau voru svo á flakki um ísland meðan ég heimsótti Danmörk og Svíþjóð. Svo fórum við á Mýrarnar og Anna og Bob með Dóru Stínu og Georg til okkar þar sem við vorum með Daða og Dísu. Þetta voru svona skrýtnir og skemmtilegir dagar, mikið að gera og fullt af fólki en samt afslappað og notalegt með góðum mat og góðum félgsskap. Við keyrðum um, gengum og heimsóttum Önnu Kristínu og Þorvald.

Bob and his entourage.

Áfram Ísland - Dóra Stína á Vog á Mýrum.

Göngutúr á Mýrum.

Það verður líka að segja frá því að EM í fótbolta stóð yfir þessa daga og þjóðin og Gunnar fylgdust með af áhuga og innlifun eins og þessar myndir sýna, þó ég geti ekki haft það eftir sem Dóra Stína hafði um Uncle Gunnar að segja þegar sem mest gekk á. 

    

Júlí var Íslandsmánuður, þá fórum við systur með okkar lið á Laugarvatn í Elliðavallarleika, grill, söng og gaman í miklu flugnageri. Gaman að fylgjast með því hvað dynamikin breytist eftir því sem krakkarnir okkar eldast og þau fara að vaka lengur en foreldrarnir, en eru samt bara krakkaormar sem finns tgott að láta mömmu sjá um matinnn, en við ætlum að breyta því í næstu ferð.

Grímsnesið eða réttara sagt Öndverðanesið er að verða annað heimili hjá hálfri fjölskyldunni því Magga og Ína keyptu sér bústað bara 7 mínútna göngu frá Iðunni og Stebba, við heimsóttum báða staði og finnst frábært að fá að koma í heimsóknir í þessi fínu kot og eyða góðri helgi.

Magga matbýr í nýja kotinu.

Garðræktin var eitthvað skrýtin þetta sumar, sumarið var þurrt og heitt og við mikið á flakkinu svo kartöflur fóru seint niður og voru sjaldan vökvaðar svo uppskera á þeim var mjög dræm. Rifs og jarðaver sjá meira um sig sjálf og góð uppskera þar. Beðin eru varðandi í illgresi og gullregnið klofnaði og dó í fyrstu haustlægðinni, enda margstofna og með þunga krónu. þess verður sárt saknað þrátt fyirr að það hafi birt í stofunni.

Í ágúst var svo önnur stórferð ársins þegar við fórum við Samkór Kópavogs í 50 ára afmælisferð kórsins til Kanada og USA.  Þetta var heilmikil ferð, en ég virðist ekki hafa skrifað ferðasögu af einhverjum ástæðum, kannski því dagskráin var vel skráð fyrirfram, eða kannski því við vorum alltaf á fleygiferð í rútum og að syngja. Myndir hér

Ragga og Bjartur komu í stutta heimsókn í sumarlok og við skelltum okkur á Sushi Samba með IÐunni og Stebba á afmælisdaginn hennar.  Anita var hér aftur á móti í allt sumar og var í starfsnámi á Hótel Keflavík og bjó hjá Gerði, það var mikið gaman að kynnast henni almenniglega og sjá oftar.

Á ljósanótt hefur skapast sú hefði að 50 ára árgangurinn hittist og er kannski með eins derhúfur og blöðrur i árgangagöngunni. Minn árgangur hefur verið frekar ofvirkur í að hittast á fimm ára fresti og alltaf mikið stuð. Að þessu sinni tóku höndum saman allir hóparnir úr nágranna sveitafélögunum saman og höfðu heilmikið skrall á Mánagrund á föstudagskvöldinu og svo var búið að græja einkennisklæðnað á liðið til að skarta í árgangagöngunni. Þetta varð frábær helgi og mikið fjör með þessum appelísinugula hóp.

Ein ferð enn var í september með vinnufélögum Gunnars til Wiesbaden, frábær ferð í alla staði þar sem við heimsóttum vínekrur, sigldum hlógum, dönsuðum, fórum í spilavíti fengum góðan mat. Meiri myndir hér, og ferðalýsing sem stóðst nokkrun veginn hér.
  

Í árslok var síðasta ferð ársins, þá til Dublin með níu fimmtugum dömum, sem allar höfðu verið saman í bekk í baranaskóla.  Um þá ferð má lesa hér.  og sjá myndir hér.

Hér er ekki allt talið og vantar afmæli, árshátíðar jólahlaðborð og heimboð ýmis.
Þrátt fyrir ferðalög og fjör er nú hversdagslífið oft það besta, að fá liðið sitt í heimsókn og elda kjötsúpu í nýjum potti. Bera út blaðið í morgunkyrrðinni og hlusta á þætti af gufunni, já eða bara fuglasönginn.  Gunnar átti í hjartarórlegu aftur í sumar og í hann var settur í hann gangráður til að vinna bug á því. Svava er fín, verst hvað það er til mikið af henni og vinnuálag óhóflegt á köflum. Krakkarnir hafa það allir fint þrátt fyrir lífsins skakkaföll. Kristín og Ragnar slitu sínu sambandi en hún hefur nú skráð sig í uppeldis- og menntunarfræði. Jón og Elín búa saman, Pétur er með sínum vinum á ásbrú, Halli fluttur út, og Raggi fluttur inn. Lilja hamast í sálfræði náminu fyrir norðan og gengur vel, Bergþóra er alsæl með Sindra sinn svo við sjáum hana ekki svo dögum skiptir, hún átti frábæra haustönn í Flensborg eftir brokkgenga vorönn með bakvandamálum. Litlu mennirnir eru hressir og dafna vel. Guðmundur á Hjallaseli og Gabríel í Salaskóla og sá nýjasti er bara dásemdin ein og blæs út og brosir.

Öðru máli gegnir um aðra. Við eigum ættingja vini og samstarfsfólk sem glímir við krabbamein, Parkinson, ofnæmi, að missa börnin sín, gigt, brjósklos, geðsjúkdóma, áfengisvanda og aðra kvilla.  Lífið er ekki alltaf bara veislur og ferðalög. Sem betur fer eru það samt minningarnar sem standa uppúr. Dýrmætt eru líka stuttar heimsóknir, kíkja við og fá einn kaffibolla, vel heppnuð verkefni, vel heppnuð lyfjagjöf og meðferð þó það sé bara skammgóður vermir.  Svo við skulum halda því áfram hittast, hringja og vera saman eins og hægt er.

Jón með Guðmund Pálma tveggja ára.

Sindri og Bergþóra að spila Ticket to Ride.

Guðmundur Pálmi skoðar heiminn.

Sungið með bandi í sextugsafmæli samstarfskonu.

Tónleikar með Simply Red.

Bústaðaþrif.

Þannig endar þessi pistill frá fimmtugri frauku, við óskum ykkur öllum árs og friðar á árinu 2017.